Αρχείο κατηγορίας ΣΥΡΟΣ

Μεγαλοπρεπής ο εορτασμός του πολιούχου της Σύρου, Αγίου Νικολάου

Τον Άγιο των ναυτικών και πολιούχο της Άγιο Νικόλαο τίμησε σήμερα το πρωί, το νησί της Σύρου.

Τον Άγιο των ναυτικών και πολιούχο της Άγιο Νικόλαο τίμησε σήμερα το πρωί, το νησί της Σύρου. Στο πλαίσιο του εορτασμού τελέστηκε η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου κ. Δωροθέου Β’ και του ιερού κλήρου του νησιού.

Στον εορτασμό συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, o Καθολικός Επίσκοπος Σύρου π. Πέτρος Στεφάνου, ο Βουλευτής Κυκλάδων της ΝΔ, Γιάννης Βρούτσης, ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος, ο Αντιπεριφερειάρχης Κυκλάδων, Γιώργος Λεονταρίτης, ο Δήμαρχος Σύρου – Ερμούπολης, Γιώργος Μαραγκός, εκπρόσωποι των τοπικών και πολιτικών αρχών, των στρατιωτικών αρχών, των σωμάτων ασφαλείας και πλήθος πιστών, οι οποίοι παρ’ το τσουχτερό κρύο, είχαν κατακλύσει τον Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου, αλλά και τους δρόμους της Ερμούπολης.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε πάνδημη Λιτανεία της ιεράς Εικόνος και του αποτμήματος εκ των τιμίων Λειψάνων του Αγίου Νικολάου, κατά την οποία αναπέμφθηκαν δεήσεις στην Πλατεία Μιαούλη υπέρ των ναυτιλλομένων και των εργαζομένων στη θάλασσα εγκαταστάσεις, ενώ στη συνέχεια και στην Πλατεία Κανάρη υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των εν θαλάσση πνιγέντων και ναυαγίω τελειωθέντων πατέρων και αδελφών μας.

Ακολούθησε ρίψη στεφάνων στη μνήμη των ναυτικών που χάθηκαν ταξιδεύοντας στα πελάγη και τους ωκεανούς της οικουμένης.

Τιμές απέδωσαν επίσης πλοία του Λιμενικού Σώματος, τα σκάφη των αλιέων, του Ναυτικού Ομίλου Σύρου, καθώς και το πλοίο «Blue Star Paros”.

Περισσότερες φωτογραφίες  στο  syrostoday.gr.

 

Πηγη syrostoday.gr

Άγιος Νικόλαος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Νικόλαος ο θαυματουργός
St Nicholas Icon Sinai 13th century.jpg
Εικόνα του Αγίου Νικολάου από τη Μονή Σινά (13ος αιώνας).
Υπερασπιστής της Ορθοδοξίας, Θαυματουργός, Άγιος Ιεράρχης, Αρχιεπίσκοπος Μύρων
Γέννηση 15 Μαρτίου 270[1]
Πάταρα Λυκίας, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Κοίμηση 6 Δεκεμβρίου 343
Μύρα, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Τιμάται από Καθολικισμό, Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, Αγγλικανισμό, Ανατολική Ορθοδοξία, Βαπτιστές, Καλβινισμό, Λουθηρανισμό, Μεθοδισμό, Πρεσβυτεριανισμό
Μείζον ιερό Βασιλική Αγίου Νικολάου, Μπάρι, Ιταλία
Εορτασμός 6 Δεκεμβρίου [Π.Η. 19 Δεκεμβρίου] (κύρια γιορτη)
9 Μαΐου [Π.Η. 22 Μαΐου] (αποκομιδή λειψάνων)
Σύμβολα Άμφιο επισκόπου. Στον Ανατολικό Χριστιανισμό ωμοφόριο και στο χέρι το Ευαγγέλιο. Κάποιες φορές με τον Χριστό στον ένα ώμο και τη Θεοτόκο στον άλλο, κρατώντας ωμοφόριο.
Προστάτης Παιδιά, βαρελοποιοί, ναυτικοί, ψαράδες, έμποροι, εκφωνητές, οι κακώς κατηγορούμενοι, μεταμελημένοι κλέφτες, ζυθοποιοί, τοξότες, Ελληνικό Ναυτικό.
Πολιούχος Χώρες: Ελλάδα, Ρωσία, Δουκάτο της Λωρραίνης. Πόλεις: Αλεξανδρούπολη, Βόλος, Γαλαξίδι, Δελφοί, Ερμούπολη, Κοζάνη, Κως, Νέα Αλικαρνασσός, Οινούσσες, Παλαιά Επίδαυρος Αργολίδας, Πολύγυρος, Πάργα, Σητεία κ.α. Αμπερντίν, Άμστερνταμ, Γκάλγουεϊ, Λίβερπουλ, Λορένη, Μόσχα, Μπάρι. Kαρυστος

Ο Άγιος Νικόλαος (15 Μαρτίου 2706 Δεκεμβρίου 343) είναι άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης, αλλά και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.Έζησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. στα Μύρα της Λυκίας, γι’ αυτό και αναφέρεται και ως Νικόλαος των Μύρων ή Νικόλαος του Μπάρι στη Δύση, καθώς στο Μπάρι βρίσκονται τα λείψανα του.

Η ζωή του

Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από Έλληνες γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έτυχε επιμελημένης μόρφωσης. Όμως, σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Από πολύ νωρίς είχε αφιερωθεί στα Θεία, μετά την μετάβασή του στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και τον Πανάγιο Τάφο. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του χειροτονήθηκε ιερέας. Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο κι έγινε ηγούμενος της Μονής Σιών στα Μύρα της Λυκίας. Όταν απεβίωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, οι επίσκοποι, δια θεϊκής αποκαλύψεως, αναγόρευσαν Αρχιεπίσκοπο τον Νικόλαο.

Από την θέση αυτή ανέπτυξε έντονη δράση και επεξέτεινε τους αγώνες του για την προστασία των φτωχών και των απόρων ιδρύοντας νοσοκομεία και διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Προικισμένος με υψηλό χριστιανικό φρόνημα, θάρρος και ζωτικότητα εμψύχωνε τους διωκόμενους (από τους Ρωμαίους) χριστιανούς, διωκόμενος και εξοριζόμενος και ο ίδιος για τη στάση του αυτή.

Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού υπέστη βασανιστήρια. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας και έσωσε πολλούς ανθρώπους, και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά τον θάνατο του.

Αναφέρονται πλείστα θαύματα του αγίου όπως η απελευθέρωση των τριών στρατηλατών, θεραπείες νοσούντων και αποκαταστάσεις φτωχών.

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος

Το 325 μ.Χ έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας, και καταπολέμησε τις διδασκαλίες του Αρείου. Λέγεται ότι κατά τη Σύνοδο χαστούκισε τον Άρειο και ο Μέγας Κωνσταντίνος τον φυλάκισε. Όταν επέστρεψε από τη Σύνοδο, συνέχισε το ποιμαντικό του έργο μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Ο θάνατος του

Ο άγιος Νικόλαος απεδήμησε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 343. Μετά τον θάνατο του ονομάστηκε «μυροβλύτης», καθώς σύμφωνα με την παράδοση της χριστιανικής

 

θρησκείας, τα λείψανά του άρχισαν να αναβλύζουν  άγιο μύρο, όπως και άλλων αγίων. Τα λείψανά του διατηρήθηκαν στα Μύρα της Λυκίας έως και τον ενδέκατο αιώνα, όπου το 1087 κάποιοι ναύτες τα αφαίρεσαν και τα μετέφεραν στην Ιταλία, στην πόλη Μπάρι, όπου τοποθετήθηκαν στο Ναό του Αγίου Στεφάνου. Λέγεται ότι κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας άρχισε να αναβλύζει τόσο πολύ μύρο από τα ιερά λείψανα, που οι πιστοί το μάζευαν σε δοχεία για θεραπεία από διάφορες αρρώστιες, ενώ αρκετοί λιποθυμούσαν από την ευωδία του μύρου αυτού.

Η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Υμνολογία

Ο Άγιος Νικόλαος, φορητή εικόνα του 15ου αιώνα, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Απολυτίκιο Αγίου Νικολάου (ήχος δ΄)
«Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος,
ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου,
ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια·
διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά,
τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια.
Πάτερ ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κοντάκιο Αγίου Νικολάου (ήχος γ΄)
«Εν τοις Μύροις Άγιε, ιερουργός ενεδείχθης,
του Χριστού γαρ όσιε, το ευαγγέλιο πληρώσας,
έθηκας την ψυχήν σου υπέρ λαού σου,
έσωσας τους αθώους εκ του θανάτου,
δια τούτο ηγιάσθης,
ως μέγας μύστης του Θεού της χάριτος«.
Μεγαλυνάριο του Αγίου Νικολάου
«Μύρων ιεράρχης προχειρισθείς
μυριπνόοις έργοις κατεμύρισας
αληθώς Μύρων επαρχίαν,
διό και μύρα βλύζειν,
Νικόλαε τρισμάκαρ,
όντως ηξίωσαι.

Εξέταση λειψάνων και ανάπλαση προσώπου

Άγιος Νικόλαος, τέλη 18ου αι. Ο άγιος κρατά Ευαγγέλιο στο οποίο διακρίνονται τα κλείστρα και οι διακοσμημένες ακμές. Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα.

Ο νέος τάφος του αγίου Νικολάου στο Μπάρι ανοίχτηκε τη νύχτα της 5ης προς την 6η Μαΐου του 1953, επειδή έπρεπε να γίνουν αναστηλωτικά και αναπαλαιωτικά έργα στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου. Με την ευκαιρία αυτή έγινε αναγνωριστικός έλεγχος και καταμέτρηση των οστών που βρέθηκαν στον τάφο από τον καθηγητή της Ανατομίας του Πανεπιστημίου του Μπάρι Luigi Martino, με τη βοήθεια του Δρ. Venezia Luigi. Μετά, τα λείψανα τοποθετήθηκαν σε γυάλινη κάψα και τέθηκαν σε προσκύνημα στη Βασιλική του Αγίου.

Το 1957, ο ίδιος καθηγητής, με τον ίδιο βοηθό πραγματοποίησαν μια δεύτερη εξέταση των λειψάνων, τα οποία αμέσως μετά τοποθετήθηκαν στη σαρκοφάγο από όπου τα είχαν βγάλει αρχικά. Επρόκειτο για μια «ανατομική ανθρωπολογική μελέτη, που απέβλεπε στον προσδιορισμό και την αποτύπωση της εικόνας και των χαρακτηριστικών των οστών και κυρίως στην ανασύνθεση της φυσικής εμφάνισης ή ακόμη και της εικονογραφικής μορφής του ατόμου, στο όποιο ανήκαν τα υπό εξέταση οστικά λείψανα».[2]

Η εξέταση απέδειξε ότι πολλά τμήματα των οστών έλειπαν, και ότι η κάρα είχε διατηρηθεί καλύτερα από τα υπόλοιπα. Παράλληλα, όταν ανοίχτηκε ή σαρκοφάγος, τα οστά βρέθηκαν βουτηγμένα σ’ ένα υγρό διαυγές, άχρωμο και άοσμο, σαν νερό που βγαίνει από βράχο. Όσα οστά βρίσκονταν πάνω από τη στάθμη του υγρού, που έφτανε στα 2-3 εκ. μ. από τον πυθμένα της σαρκοφάγου, ήταν υγρά όπως και τα εσωτερικά τοιχώματα της. Επίσης από αυτό το υγρό ήταν γεμάτες οι μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστών. Η εξέταση του υγρού στα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι έδειξε ότι επρόκειτο για νερό καθαρό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς. Οι ρωμαιοκαθολικοί του έχουν δώσει τη χαρακτηριστική ονομασία «Manna». Τα σχετικά Αγιολογικά κείμενα αναφέρουν ότι και όταν οι ναυτικοί από το Μπάρι έσπασαν την πλάκα, του τάφου του Αγίου στα Μύρα, για να πάρουν τα λείψανα, τα βρήκαν μέσα σε «Θείο μύρο», (άλλοι γράφουν Sanctus liguor ή oleum). Σύμφωνα με τον ερευνητή καθηγητή, η ύπαρξη του υγρού αυτού στη σαρκοφάγο επέδρασε ευεργετικά στην καλύτερη συντήρηση των οστών όλους αυτούς τους αιώνες που πέρασαν. Η μελέτη των οστών έδειξε ότι ο κάτοχός τους έπασχε από αρθρίτιδα και διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση. Θεωρείται ότι αυτά πρέπει να κληροδοτήθηκαν στον Άγιο από κάποια υγρή φυλακή, όπου θα πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία, όπως μαρτυρούν τα σχετικά αγιολογικά κείμενα. Ο ίδιος καθηγητής εκτέλεσε ανάπλαση της μορφής του αγίου Νικολάου με βάση τα οστά της κάρας του, και το αποτέλεσμα έμοιαζε με τη μορφή του αγίου όπως εικονίζεται στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Ισιδώρου της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου Βενετίας.[2]

Προστάτης ναυτικών – Λαογραφία

Τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου στον βυζαντινό Ναό του Αγίου Νικολάου του Ορφανού Θεσσαλονίκης.

Ο Άγιος Νικόλαος θεωρείται ο κατ’ εξοχήν προστάτης των Ναυτικών καθώς και του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος, γιατί στον βίο του αναφέρονται θαύματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα. Για το λόγο αυτό, όλα τα πλοία του πολεμικού ναυτικού, καθώς και όλα τα εμπορικά, φέρουν την εικόνα του [1]. Επίσης θεωρείται και προστάτης της πόλης του Αγίου Νικολάου Κρήτης όπου τιμάται με την ημέρα που εορτάζεται (6 Δεκεμβρίου) ως επίσημη αργία σε όλη την πόλη. Παρεκκλήσια που φέρονται επί πλοίων είναι αφιερωμένα στον Άγιο Νικόλαο, όπως και εκείνο στο ιστορικό Θ/Κ Γ. Αβέρωφ. Επίσης πολλά πλεούμενα παίρνουν το όνομά του και ως προστάτης των ναυτικών αναφέρεται και σε πολλά νησιώτικα τραγούδια.

  • Η ημέρα τιμής του Αγίου Νικολάου είναι επίσημη αργία σε όλα τα ελληνικά πλοία, λιμένες, Υπηρεσίες λιμένων και ναυτιλιακές εταιρείες. Επίσημη επίσης αργία είναι για το Πολεμικό Ναυτικό, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και το Λιμενικό Σώμα.

Είναι σκόπιμο να ειπωθεί πως στην Αρχαία Ελλάδα ο Ποσειδών, ο Θεός του υγρού στοιχείου εορταζόταν στις 18 Δεκεμβρίου (όπως ο άγιος Νικόλαος στο παλαιό ημερολόγιο της εκκλησιαστικής παράδοσης, βλ. ημερομηνία γέννησης). Είναι επομένως προφανές ότι η παράδοση των εορτών του Ποσειδώνα που σχετίζονται με τη θάλασσα και τους ναυτικούς έχει περάσει μέσα στους αιώνες και έχει αναδειχθεί ως χριστιανική εορτή προς τιμήν ενός αγίου της εκκλησίας ο οποίος είναι προστάτης των ναυτικών και συνέχεται με τη θάλασσα.

Άγιος Νικόλαος και Άγιος Βασίλης (Santa Claus)

Άγαλμα του Αγίου Νικολάου (Σιντερκλαας) στην Ολλανδία.

Κατα την παράδοση, ο Νικόλαος υπήρξε προστάτης των φτωχών, ενώ έδινε και δώρα σε παιδιά και απόρους, συνήθως στα κρυφά, χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά του. Για αυτό στη Δύση η γιορτή του Αγίου Νικολάου, που λέγεται Santa Claus (σύντμηση του Santa Nicolaus), συνδέεται με τα Χριστούγεννα και με την ανταλλαγή δώρων που γίνεται τότε.

Στην Ελλάδα ταυτίζεται η μορφή του Άγιου Βασίλη (Santa Claus) που φοράει κόκκινα ρούχα και έχει λευκή γενειάδα, με τον Μέγα Βασίλειο, κυρίως για λόγους εορτολογίας της Ορθόδοξης εκκλησίας, στην ουσία όμως ο συμβολισμός αναφέρεται στον Άγιο Νικόλαο και περιέχει στοιχεία από παγανιστικές, προχριστιανικές δοξασίες για τον «πατέρα του χιονιού» κτλ.

Έκθεση Εργαστηριού Χειροτεχνίας Ζαχαροπλαστικής Η Σοφία Της Παράδοσης

Σύρος 1-12-2018 Η φωταγώγηση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Έναρξη των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης. Τραγούδησαν τα παιδιά της »ΠΑΙΔΙΚΉΣ – ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ» της »ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ». Έπαιξαν οι μουσικοί : Απέργης Νίκος ακορντεόν, Αραγιάννης Βαγγέλης μπάσο, Γλύκα Βούλα πιάνο, Κονσολάκης Αντώνης κιθάρα, Τσαντήλας Φώτης τρομπέτα, Χατζηαποστολίδου Σινιορίτα φλάουτο. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ: Νίκος Ρούσσος, Βούλα Γλύκα, Ρένα Βέργου, Έλλη Γούναρη. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΟΡΩΔΙΑΣ: Νίκος Ρούσσος. Τη χορωδία στηρίζει ηθικά και υλικά η κα Δέσποινα Παρασκευαϊδου. Γίνονται δεκτά παιδιά καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους 8 ετών και άνω, κατόπιν ακροάσεως. Email orchestraofthecyclades@gmail.com Τηλέφωνα: 6932247700, 6973957959 και 6936657153.

Πηγη Μπάμπης Κουλούρας

Παζάρι Της Κάριτας Σύρου

Μεθαύριο Πέμπτη 29-11-2018 & Ώρες 9πμ – 6μμ ξεκινάει το Χριστουγεννιάτικο ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΚΑΡΙΤΑΣ ΣΥΡΟΥ. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να προμηθευτείτε χρήσιμα πράγματα που σας λείπουν και να βοηθήσετε το ανθρωπιστικό έργο της ΚΑΡΙΤΑΣ, η οποία δίνει

φωτεινά παραδείγματα αλληλεγγύης προς τους αδύναμους οικονομικά συνανθρώπους μας…Δείτε με τη δική μου ματιά την ελκυστική πραμάτειά της…

Πηγη Μπάμπης Κουλούρας

Σύλλογος Γυναικών Σύρου φιλανθρωπικό bazaar

Τη μεγάλη ευαισθησία της αποδεικνύει για μία ακόμη φορά η Συριανή κοινωνία, η οποία μέσω της ενεργούς συμμετοχής της σε δράσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα, διατηρεί γερή την «αλυσίδα αγάπης και προσφοράς», που απλώνεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του νησιού.

Με την ίδια θέρμη, η τοπική κοινωνία αγκάλιασε από την πρώτη κιόλας ημέρα το φιλανθρωπικό bazaar του Συλλόγου Γυναικών Σύρου, τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την αποκατάσταση της υγείας του συμπολίτη μας, Δημήτρη Ρίζου.

Το bazaar πραγματοποιείται σε συνεργασία με την ΕΠΣ Κυκλάδων στο πρώην κατάστημα «Aloe», στον πεζόδρομο της Πρωτοπαπαδάκη και θα διαρκέσει έως και το βράδυ της Κυριακής 25 Νοεμβρίου 2018.

Με τη σκέψη στον συνάνθρωπο

Ευχαριστίες τόσο προς τις επιχειρήσεις του νησιού, οι οποίες στήριξαν αυτή την προσπάθεια, προσφέροντας καινούρια πράγματα, όσο και προς τους πολίτες που όχι μόνο αγοράζουν, αλλά χαρίζουν και είδη, ενισχύοντας το σκοπό του bazaar, εξέφρασε στην «Κοινή Γνώμη», η Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Σύρου, Φλώρα Μερεμέτη.

Η ίδια δεν παρέλειψε να μεταφέρει και την ευγνωμοσύνη της οικογένειας του Δημήτρη Ρίζου προς την κοινωνία της Σύρου, η οποία δεν έχει σταματήσει ούτε λεπτό να τον σκέφτεται, να του στέλνει την αγάπη της και να τον γεμίζει με δύναμη και κουράγιο για να συνεχίζει να αγωνίζεται.

«Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μας για να στείλουμε μαζί ένα ακόμη μήνυμα ανθρωπιάς», κατέληξε η κ. Μερεμέτη.

Αξίζει να σημειωθεί πως, το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 16:30 ο Σύλλογος Γυναικών Σύρου θα γιορτάσει την Ιερά Μνήμη της Αγίας Αικατερίνης, προστάτιδας των γυναικών, στην Ομώνυμη Ιδιωτική Εκκλησία που βρίσκεται στην Αζόλιμνο (πλησίον του Ιερού Ναού της Αναλήψεως). Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα ακολουθήσει κέρασμα με εδέσματα στο κελί της εκκλησίας.

Άρθρο από την εφημερίδα Κοινή Γνώμη

Ο Άγιος Στέφανος στον Γαλησσά

Ο θρύλος αναφέρει ότι το εκκλησάκι που βλέπετε χτίστηκε από ένα ψαρά, που θέλησε να ευχαριστήσει τον προστάτη Άγιό του…

H Huffington Post, ασχολήθηκε με τις εκκλησίες στον κόσμο, που εντυπωσιάζουν λόγω της θέας τους και δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον Άγιο Στέφανο της Σύρου. Το παρεκκλήσι μπήκε στη λίστα με τους 10 καλύτερους ναούς του κόσμου που είναι χτισμένοι σε σπηλιές.

Το εκκλησάκι βρίσκεται στην περιοχή του Γαλησσά και είναι «σφηνωμένο» ανάμεσα σε βράχους που δημιουργούν μια σπηλιά με θέα… το Αιγαίο. Σύμφωνα με το θρύλο, το παρεκκλήσι χτίστηκε από έναν ψαρά, ονόματι Στέφανο, που σώθηκε από ένα γιγάντιο καλαμάρι και θέλησε να ευχαριστήσει με αυτόν τον τρόπο τον προστάτη Άγιό του.

Πηγη:  newsit.gr

1ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ»

Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ ΔΥΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ

Ημερομηνίες συνεδρίου: 7-9 Ιουνίου 2019


Στις αρχές του 16ου αιώνα, ο Baltassare Castiglione, στο έργο του ‘’Ο Αυλικός’’, συστήνει, μεταξύ άλλων, στους Ιταλούς της εποχής του που θέλουν να προωθηθούν σε υψηλές διοικητικές θέσεις, τη μελέτη των Ελληνικών. Ένα και μισό αιώνα πριν, το Φλωρεντινό Σπουδαστήριο είχε ήδη προσκαλέσει το Βυζαντινό διπλωμάτη και λόγιο Μανουήλ Χρυσολωρά για να διδάξει στην πρωτεύουσα της Τοσκάνης “grammaticam et litterasgraecas” και μας είναι, επίσης, γνωστή η καθοριστική επιρροή του Γεώργιου Γεμιστού ή Πλήθωνα στη συγκρότηση της “Accademia Neoplatonica” από τον Cosimo των Μεδίκων.

Η αναφορά στην αρχαία Ελληνική παιδεία και τον πολιτισμό διατρέχει, βέβαια, όλη την “Αναγέννηση”. Είναι, άλλωστε, υπεύθυνη η συσχέτιση με την αρχαιότητα για την έμπνευση και χρήση αυτού του ιστορικού χαρακτηρισμού, της ‘’νέας γέννησης’’ των αρχαίων χρόνων, ως άν αυτά να επιστρέφουν, προκειμένου να προσφέρουν την πολιτιστική τους εύνοια στην Ιταλική -αρχικά- χερσόνησο και στη συνέχεια στο σύνολο του Ευρωπαϊκού χώρου. Αλλά αυτή η τάση επιστροφής, σε πρότερα πολιτιστικά παραδείγματα, δεν περιορίζεται στα γράμματα και τις τέχνες, στον κλασικισμό των εικαστικών αναφορών και των κτηρίων. Συνδέεται, επιπλέον, με τη διάθεση της νεότερης Ευρώπης -ήδη από τους χρόνους της Αναγέννησης- να οικειοποιηθεί το πολιτικό γόητρο, την πολιτική αίγλη των αρχαίων κλασικών πολιτισμών και να στραφεί, στη συνέχεια των καιρών, προς την αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία ως πρώτιστο καταγωγικό πρότυπο του νεότερου Δημοκρατικού Αστικού Πολιτεύματος. Η καταγωγική αυτή προβολή θα εδραιώσει θριαμβικά, κατά την περίοδο του Διαφωτισμού ιδιαίτερα, τη σχέση με τα πολιτιστικά και πολιτικά υποδείγματα της Ελληνικής αρχαιότητας και θα επεκτείνει την επιρροή της- χωρίς σημαντική κάμψη- και στην περίοδο του Ρομαντισμού. Στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της αξεδιάλυτης σχέσης νεότερων Δυτικών Πολιτικών Οραμάτων και Ελληνικής αναφοράς, ο Υπερίων οφείλει να ανατέλλει φωτίζοντας ελεύθερη την Ελληνική γη και η Δημοκρατική Μαριάννα της Γαλλικής Επανάστασης μεταφέρεται εικαστικά από τα Παρισινά οδοφράγματα στην Έξοδο του Μεσολογγίου.

Η κριτική αντίρρηση μπορεί βέβαια να μυκτηρίζει, επισημαίνοντας πως τις αρχαίες πολιτιστικές αναφορές επιχείρησαν, επίσης, να προσεταιριστούν, κατά τη νεότερη ιστορία, τάσεις πολιτικές με χαρακτήρα αυταρχικό- συχνά παγκόσμια καταστροφικό- για την ποιότητα των πολιτικών και κοινωνικών ηθών. Θα απαντήσουμε στην αντίρρηση αυτή, πως οι αρνητικές αυτές προσεγγίσεις δεν υποβαθμίζουν την αξία του αρχικού παραδείγματος, περιγράφουν απλά την ισχύ του και την προσπάθεια ‘’δικαίων τε και αδίκων’’ να προσεταιριστούν το κύρος του. Θα απαντήσουμε επίσης πως σε αυτήν ακριβώς την περίοδο κρίσης που διανύουμε, περίοδο κρίσης για τη χώρα και τον δυτικό κόσμο ευρύτερα, η υπόμνηση του καταγωγικού παραδείγματος υποδεικνύει απαιτήσεις πολιτιστικής και πολιτικής επαναξιολόγησης και βέβαια κριτικής αποτίμησης. Προς αυτήν ακριβώς την επαναξιολόγηση και κριτική αποτίμηση στρέφεται το 1ο Διεθνές Συνέδριο ‘’Φερεκύδης’’, με θέμα ‘’Ο νεότερος Δυτικός Πολιτισμός και οι Ελληνικές Αναφορές του’’. Αυτήν την επαναξιολόγηση και αποτίμηση υποδεικνύει επιλέγοντας ως τόπο διεξαγωγής του την εμβληματική Ερμούπολη, πόλη αρχικής ανάδυσης των νεότερων αστικών ηθών της χώρας, μετά την απελευθέρωση του Ελληνικού κράτους, πόλη συγκροτημένη με την υποδειγματική-για τα ήθη αυτά- συμβολή του νεοκλασικισμού.


Το συνέδριο τελεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας και θα περιλαμβάνει 3 διακεκριμένες ενότητες με τις ακόλουθες θεματικές:

1 – Η νεότερη Δυτική πολιτική συγκρότηση και η Ελληνική Συμβολή

1.1 – Αρχαία Ελληνικά δημοκρατικά πρότυπα και νεότερη Δυτική πολιτική συγκρότηση. 1.2 – Η συνολική επίδραση των αρχαίων αναφορών στα κοινωνικά Δυτικά ήθη. 1.3 – Τα εποπτικά και αισθητικά εμβλήματα του νεότερου δυτικού πολιτικού Λόγου: Η συγκρότηση του Αναγεννησιακού κλασικισμού και η νεοκλασική συνεισφορά στο πνεύμα του Διαφωτισμού. 1.4 – Νεότερος Δυτικός πολιτισμός και η Ελληνική συμβολή: Θετικοί συσχετισμοί και στρεβλώσεις.

2 – Το Ελληνικό πρότυπο στην νεότερη ιστορία της αισθητικής, των τεχνών και της αρχιτεκτονικής

2.1 – Η αναφορά στα αρχαία Ελληνικά αρχιτεκτονικά και τοπιακά παραδείγματα. 2.2 – Θεματικές, παραστατικές και τέχνες του λόγου. 2.3 – Σύζευξη πολιτισμών: Αισθητική εντοπιότητα και Ελληνικές αναφορές στην αρχιτεκτονική, το σχεδιασμό και το τοπίο

3 – O Nεότερος Ελληνικός Αστικός Πολιτισμός

3.1 – Τα κύρια χαρακτηριστικά 3.2 – Η Σύρος, τόπος ανάδυσης του αστικού πολιτισμού στη νεότερη Ελλάδα 3.3 – Η μετεπαναστατική Σύρος και η συγκρότηση της νεότερης εμπορικής και ναυτιλιακής της ταυτότητας. Οι οικονομικές συνθήκες και η πολιτική και πολιτιστική της ταυτότητα. 3.4 – Η Ερμούπολη νεότερο ναυτιλιακό κέντρο και η διεθνής της ακτινοβολία. 3.5 – Η Ερμούπολη, πρότυπη νεοκλασική πόλη. 3.6 – Επιστρέφοντας στον χρόνο: Η άνω Σύρος και η διαρκής συσχέτιση του νησιού με την Ευρωπαϊκή Δύση. 3.7 – Ερμούπολη και άνω Σύρος. Δίπολο αρχιτεκτονικής προστασίας.

Το Συνέδριο, θα διεξαχθεί 7-9 Ιουνίου 2019, στη Σύρο, με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων των γραμμάτων, των επιστημών και των τεχνών, οι οποίοι έχουν προσκληθεί ως κεντρικοί ομιλητές.

 

Στοιχεία επικοινωνίας: ferekides.conference@syrosinstitute.eu

 

Πηγη syrosinstitute.eu