Αρχείο κατηγορίας ΚΥΚΛΑΔΕΣ

Σύρος 6-1-2019 Τα Άγια Θεοφάνεια – Παράθεση γεύματος προς τιμή του Προέδρου και του Αρχιεπισκόπου.

Παράθεση γεύματος από το Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεο Β’ προς τιμή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

 

Πηγη  Μπάμπης Κουλούρας

Πλάνα Από Την Εορτή Των Θεοφανείων Στην Ερμουπόλη Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2019

Υπέρλαμπρος ο εορτασμός των Θεοφανείων στη Σύρο

Παρουσία του Αρχιεπίσκοπου Ελλάδας, κ.κ. Ιερώνυμου, του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλου, του Υφυπουργού Εξωτερικών, κ. Τέρενς Κουίκ και πλήθους κόσμου.

Με κάθε λαμπρότητα τελέστηκε σήμερα στη Σύρο ο εορτασμός των Θεοφανείων, με τον καθαγιασμό των υδάτων στο λιμάνι της Ερμούπολης.

Ο φετινός εορτασμός έγινε παρουσία του Αρχιεπίσκοπου Ελλάδας, κ.κ. Ιερώνυμου, του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλου, του Υφυπουργού Εξωτερικών, κ. Τέρενς Κουίκ, του Μητροπολίτη Σύρου, κ.κ. Δωρόθεου Β’, των βουλευτών Κυκλάδων, Νίκου Συρμαλένιου, Αντώνη Συρίγου, Γιάννη Βρούτση, της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας της Σύρου, και πλήθους κόσμου.

Η συνέχεια εδω 

Πηγη syrostoday.gr

Πολυαρχιερατική Θεια Λειτουργία Εορτής Θεοφανείων

Στης 6-1-2019 και ωρα 08.00 σε ζωντανή μετάδοση από τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σύρου – Καθαγιασμός των υδάτων και κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στο λιμένα της Σύρου με παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ. Ιερώνυμου, και του υφυπουργού Εξωτερικών, Τέρενς Κουίκ.

Για την ζωντανή μετάδοση κλικ εδώ

 

Πηγη ΕΡΤ

Ο Μητροπολίτης Σύρου κοντά στους επιχειρηματίες της Ερμούπολης

Αρχιερατική Δοξολογία Για Το Νέο Έτος 2019 Στον Κ.Ι.Ν. Του Αγίου Νικολάου

Με πολιτικά μηνύματα, υποδέχθηκαν το 2019

Εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας στην έδρα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, στη Σύρο.

Το 2019 υποδέχθηκαν σήμερα το πρωί στα γραφεία της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου στη Σύρο, οι θρησκευτικές, πολιτικές, στρατιωτικές και κοινωνικές αρχές του νησιού.

Μετά από το πέρας της Δοξολογίας στον Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου, ο Μητροπολίτης Σύρου, κ.κ. Δωρόθεος Β’ και Καθολικός Επίσκοπος, κ.κ Πέτρος Στεφάνου, παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων, Γιώργου Λεονταρίτη, του Βουλευτή Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ, Αντώνη Συρίγου, του Δημάρχου Σύρου-Ερμούπολης, Γιώργου Μαραγκού, του Προέδρου του Επιμελητηρίου Κυκλάδων, Γιάννη Ρούσσου, καθώς και των στρατιωτικών, αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων της Σύρου, ευλόγησαν την καθιερωμένη πρωτοχρονιάτικη πίτα.

Η συνέχεια εδω 

Πηγη syrostoday.gr

Η Μεγαλη Δεσποτικη Εορτη Των Θεοφανειων Στην Ερμουπολη Κυριακη 6 Ιανουαριου 2019

8EOFANEIA-2019

Πηγη syrosagenda.gr

Νέες Εκδόσεις Ιστορικών Βιβλίων

Επανεκδόθηκε μετά από 13 χρόνια, με πολλές νέες προσθήκες, το βιβλίο του Νικόλαου Λειβαδάρα, Το γλωσσικό ιδίωμα της Ερμούπολης Σύρο

48408818_2016765075073145_888845569261305856_n


Κυκλοφόρησε το 4ο τεύχος των Συριανών Γραμμάτων.

48390045_2014232395326413_8539494135298523136_n

Πηγη Σελεφαΐς βιβλιοπωλείο

«Πρέπει να οραματιστούμε κάτι μεγαλύτερο για το νησί μας»

Ο Μητροπολίτης Σύρου κοντά στους επιχειρηματίες της Ερμούπολης. Ευχές για καλά Χριστούγεννα, με υγεία και αισιοδοξία.

Επίσκεψη αγάπης πραγματοποίησε το πρωί στην Ερμούπολη, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύρου, κ.κ. Δωρόθεος Β’.

Ο Σεβασμιώτατος για άλλη μία χρονιά επισκέφθηκε τα καταστήματα του κέντρου, συνομίλησε με τους επιχειρηματίες, ευχόμενος σε όλους για τα Χριστούγεννα και το νέο έτος, καλές δουλειές, υγεία, υπομονή και αισιοδοξία. Ο Μητροπολίτης επισκέφθηκε και την πιάτσα των ταξί, όπου ήρθε σε επαφή με τους επαγγελματίες του κλάδου.

Η συνέχια εδω

Πηγη syrostoday.gr

Πρόσωπο Με Πρόσωπο Παρουσίαση Πρόσκληση

Σημαντική αρχαία επιγραφή που είχε χαθεί, εντοπίστηκε στην Αμοργό. Το «κείμενο- κλειδί» για την ιστορία του Αιγαίου βρέθηκε εντοιχισμένο σε σπίτι…

Εντοπίστηκε αρχαία επιγραφή για την ιστορία του Αιγαίου εντοιχισμένη σε σπίτι στην Αμοργό. Το εύρημα είχε ανακαλυφθεί αρχικά το 1893 και χάθηκε ξανά μετά το 1908. Το «ψήφισμα της Νικουριάς», επανεντοπίστηκε πρόσφατα στην Αμοργό και αποτελεί ένα «κείμενο — κλειδί για την ιστορία του Αιγαίου τον 3ο αι. π.Χ.» Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωσή του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (ΥΠΟΑ), η επιγραφή είχε ανακαλυφθεί το 1893 στην εκκλησία της Παναγιάς στο νησάκι Νικουριά απέναντι από την Αιγιάλη της Αμοργού, μεταφέρθηκε τότε προσωρινά σε γειτονικό στάβλο όπου ως το 1908 τουλάχιστον ήταν ορατή, αλλά στην πορεία των χρόνων χάθηκε. «Το κείμενό της το γνωρίζουμε από την δημοσίευσή της», σύμφωνα με το ΥΠΠΟΑ που εξηγεί μεταξύ άλλων ότι στο ψήφισμα μνημονεύεται «η απόφαση του Κοινού των νησιωτών,…

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr

Οι Πύργοι Και Οι Οχυρωμένες Κατοικίες Των Νησιών Του Αιγαίου Και Της Πελοποννήσου (14ος-19ος Αι.). Μια Ιστορικοπολιτισμική Προσέγγιση Με Έμφαση Στην Περιπτώσει Της Νάξου

Του Θανάση Κοτσάκη Διδάκτορ Ιστορίας του Πολιτισμού του Παν. Πελοποννήσου

Εισαγωγή

Το παρόν δηµοσίευµα αποτελεί προσπάθεια µίας ιστορικοYπολιτισµικής προσέγγισης του φαινοµένου της ύπαρξης πυργοειδών και γενικότερα οχυρωµένων κατοικιών στα νησιά του Αιγαίου και στην Πελοπόννησο. Η αναγκαιότητα προς εξαγωγή συµπερασµάτων αναφορικά µε την προέλευση και τον χαρακτήρα της λειτουργίας των πυργοειδών κτισµάτων της Νάξου, καθώς και για τον ρόλο που έπαιξαν µέσα στη φεουδαλική «ελληνολατι Y νική» κοινωνία του νησιού, τόσο κατά τη διάρκεια του ∆ουκάτου του Αιγαίου (1207Y1566) όσο και κατά την περίοδο της οθωµανικής κυριαρχίας (1566Y1821),οδήγησε σε µία εκτενέστερη συγκριτική µελέτη, εκτός των ορίων της υπό εκπόνηση διδακτορικής διατριβής. Σε αυτήν συµπεριελήφθησαν πέραν της Νάξου και οι σηµαντικότερες κατηγορίες πυργοειδών κατοικιών άλλων νησιών του Αρχιπελάγους, καθώς και του ευρύτερου ελλαδικού χώρου, ιδίως του Πελοποννησιακού, κατά την ίδια χρονική διάρκεια1. Αντι Y κείµενο της µελέτης αποτελούν τα οχυρωµένα κτίσµατα µε πυργοειδή µορφή….

Η Συνέχια εδω

ΟΙ ΠΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΟΧΥΡΩΜΕΝΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Πηγη independent.academia.edu

Ένα Πρωινό Στο Καστρί

Περιοδικό Δεκατα, ειδικό τεύχο για την Σύρο. 2016
Ξενοφών Κουτσαύτης

Αντουανέττα Γ. Καλλέγια

Αρχαιολόγος

Ξημέρωνε ένα υπέροχο καλοκαιρινό πρωινό όταν αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα στο απόκρημνο Καστρί.

Όλοι στη Σύρο έχουν ακουστά το Καστρί. Αν μη τι άλλο, όλοι έχουν γευτεί τις υπέροχες λιχουδιές που σερβίρουν οι γυναίκες της Άνω Σύρου στο ομώνυμο εστιατόριο που διαμόρφωσε ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός τους σ’ ένα γραφικό στενάκι της Ερμούπολης. Όμως, πόσοι πραγματικά γνωρίζουν τι ήταν το Καστρί και πόσο μεγάλη ήταν η σημασία του για τη Σύρο της 3ης π.Χ. χιλιετίας;

Αυτά σκεφτόμουν καθώς ανηφορίζαμε προς το άγριο τοπίο της Απάνω Μεριάς, για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Αφήσαμε πίσω μας τον Άι-Γιάννη τον Φυσώντα, στην πιο ψηλή ράχη απ’ όπου μπορείς να θαυμάσεις πανταχόθεν το συριανό τοπίο και ν’ ατενίσεις την Άνδρο και την Τήνο από τη μια, την Κύθνο και τη Σέριφο από την άλλη. Όταν, βεβαίως, ο καιρός το επιτρέπει…

Περάσαμε και την Παναγία τη Χαλανδριανή και ο νους μου πέταξε στους εκατοντάδες τάφους που έφερε στο φως ο ακούραστος αρχαιολόγος Χρήστος Τσούντας, πάνω από εκατό χρόνια πίσω. Τι πλούσια ευρήματα έκλειναν στο εσωτερικό τους! Τι να πρωτοσκεφτώ; Τα πήλινα αγγεία με τα ζωγραφισμένα σχέδια σε φωτεινά χρώματα; Εκείνο το παράξενο πήλινο αρκουδάκι –ή μήπως ήταν σκαντζοχοιράκι– με τη μεγάλη λεκάνη μπροστά στο ανοιγμένο στόμα του; Τα κατάλευκα μαρμάρινα ειδώλια, που αρχικά μάλλον δεν ήταν και τόσο λευκά; Ή μήπως τα περίφημα τηγανοειδή, αυτά τα μοναδικά και εντελώς σπάνια αντικείμενα, που ακόμα και σήμερα δεν ξέρουμε με βεβαιότητα σε τι χρησίμευαν και ποιον σκοπό εξυπηρετούσαν;

Αφήσαμε το αμάξι στο τέλος του δρόμου και στρέψαμε το βλέμμα στον προορισμό  μας: στον μυτερό βράχο που υψωνόταν μπροστά μας, ανάμεσα σε δύο χαράδρες που κατέληγαν στη θάλασσα. Αυτό ήταν το Καστρί.

Φαινόταν τόσο κοντά, σχεδόν δίπλα. Κι όμως, θα χρειαζόμασταν αρκετή ώρα για να τον προσεγγίσουμε. Παλαιότερα, ένα μονοπάτι ξεκινούσε από το σημείο αυτό και κατηφόριζε ευθεία μέσα στη ρεματιά. Αυτό χρησιμοποιούσαν όσοι πήγαιναν στα κτήματά τους που ήταν διαμορφωμένα στις πεζούλες ανάμεσα στις ξερολιθιές. Όμως, ο χρόνος στάθηκε αμείλικτος και οι πέτρες που σχημάτιζαν το μονοπάτι τσακίστηκαν, αφήνοντας πίσω τους ένα κακοτράχαλο στρατί, κατάλληλο μονάχα για αγριοκάτσικα. Ευτυχώς, το σημερινό μονοπάτι έχει μια πολύ πιο ήπια διαδρομή, που κατεβαίνει ελικοειδώς μέσα στη ρεματιά, για ν’ ανηφορίσει με τον ίδιο τρόπο στον απέναντι λόφο.

Ξεκινήσαμε λοιπόν την πορεία μας, ανάμεσα σε θάμνους που μπορεί να έκρυβαν και κατάλοιπα αρχαίων τάφων, ατενίζοντας πότε τη θάλασσα και πότε τα ψηλά βουνά με τη Χαλανδριανή, τους Αγίους Αναργύρους και τον Σα-Μιχάλη πέρα μακριά στο βάθος. Πλησιάζαμε όλο και περισσότερο στη ρεματιά με τις πικροδάφνες, τα καλάμια και τις λυγαριές, τις ατέλειωτες λυγαριές που γεμίζουν τον αέρα μ’ εκείνο το γνωστό λεπτό και θεσπέσιο άρωμά τους. Κι όταν φτάσαμε στα ριζά, πήραμε την αντίστροφη πορεία, την άνοδο προς το Καστρί.

Πόση πέτρα κρύβει αυτός ο λόφος! Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που εδώ επέλεξαν να χτίσουν την ακρόπολή τους οι κάτοικοι του νησιού. Όσο προσεγγίζαμε την κορυφή, οι γκρίζες πέτρες πολλαπλασιάζονταν. Διάσπαρτες παντού, πεσμένες ολούθε ολόγυρα στον οχυρωμένο οικισμό που στεκόταν σαν κορόνα στην κορυφή του σχεδόν τριγωνικού λόφου.

Πλησιάσαμε το ερειπωμένο οχυρωματικό τείχος και διασχίσαμε τη διπλή πύλη που οδηγούσε στο εσωτερικό του – για την ακρίβεια, ό,τι είχε απομείνει από αυτήν. Η αίσθηση ήταν περίεργη. Ήταν λες και περνούσες σε μιαν άλλη εποχή, σ’ έναν άλλο κόσμο που όμως τον αισθανόσουν οικείο. Σαν να το είχες ξαναζήσει όλο αυτό. Και ξαφνικά, τα ερείπια έπαψαν να είναι ερείπια, ο χώρος δεν ήταν πια έρημος και ακατοίκητος, οι πέτρες δεν ήταν πεσμένες εδώ κι εκεί, «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι». Τα πάντα έμπαιναν στη θέση τους και το παζλ της εικόνας συμπληρώθηκε στην εντέλεια.

………………………………………………………………………………………

Πάνω στον λόφο υψώνονταν τα σπίτια του οικισμού, που απλωνόταν σε πολύ μεγάλο μέρος της πλαγιάς. Ήταν στραμμένα προς τα ανατολικά κι έτσι ο ήλιος τα φώτιζε σχεδόν ολημερίς. Μικρά και μεγαλύτερα σπίτια, με ένα ή περισσότερα δωμάτια, διαμορφωμένα δεξιά και αριστερά από δρόμους που ήταν στρωμένοι με καλά πατημένο χώμα. Πολλά ακουμπούσαν στα τείχη. Και τι τείχη!

Ένας παχύς οχυρωματικός περίβολος, που ξεπερνούσε κατά πολύ το μπόι ενός ανθρώπου, προστάτευε τη βορειοανατολική πλευρά του λόφου, αφού αυτή ήταν η πιο εκτεθειμένη και ευπρόσβλητη. Οι άλλες τρεις προστατεύονταν από τα φυσικά κατσάβραχα. Ποιος θα τολμούσε να δοκιμάσει να τα σκαρφαλώσει;

Κατά διαστήματα, στο τείχος υψώνονταν μεγάλοι πύργοι. Από εκεί ψηλά οι φρουροί παρατηρούσαν άγρυπνα την κάθε κίνηση και εντόπιζαν οτιδήποτε μπορούσε ν’ απειλήσει τους κατοίκους. Στον έναν από αυτούς βρισκόταν και η διπλή πύλη της εισόδου, με τη βαριά μονόφυλλη θύρα της. Και μπροστά από το τείχος, σε απόσταση βολής όπως θα λέγαμε, ένα δεύτερο τείχος χαμηλότερο αλλά σχεδόν εξίσου ισχυρό αποτελούσε την πρώτη γραμμή άμυνας.

Η κίνηση μέσα στην πόλη ήταν ζωηρή. Κόσμος πήγαινε κι ερχόταν, μεταφέροντας προϊόντα και αγαθά. Κάποιοι στοίβαζαν μέσα σε τρία μικρά μονόχωρα κτίσματα σιτηρά που προορίζονταν για την τροφοδοσία του πληθυσμού. Κάποιοι άλλοι, στο πιο ψηλό σημείο του λόφου, σχεδόν στην κορυφή του, αποθήκευαν νερό, λάδι και κρασί σε μεγάλους πίθους και αμφορείς. Τεχνίτες έπλεκαν ψάθες και ψάθινα τελάρα για να συναρμολογήσουν τα έπιπλα των σπιτιών. Δίπλα τους, οι πηλοπλάστες έπαιρναν χώμα και νερό κι έπλαθαν αγγεία και μαγειρικά σκεύη. Όταν ολοκλήρωναν το πλάσιμο, τοποθετούσαν τα έτοιμα αγγεία επάνω στις ψάθες ή επάνω σε αμπελόφυλλα, για να στεγνώσουν στον ήλιο.

Πιο πέρα, μέσα στα δικά τους εργαστήρια, οι μεταλλοτεχνίτες ήταν απορροφημένοι στη σκληρή εργασία τους. Έφτιαχναν μήτρες από σχιστόλιθο ή από πηλό, τον οποίο ανακάτευαν με βουδίσια κοπριά, για να γίνει ανθεκτικότερος στις υψηλές θερμοκρασίες. Σκάλιζαν στις μήτρες το σχήμα των κοσμημάτων, των εργαλείων και των όπλων που ήθελαν να φτιάξουν. Κατόπιν, με τη βοήθεια μιας χοντροφτιαγμένης πήλινης χοάνης, έχυναν το καυτό μέταλλο στις μήτρες και το άφηναν αρκετή ώρα να κρυώσει. Έπειτα έβγαζαν τα μεταλλικά αντικείμενα από τις μήτρες και τα σφυρηλατούσαν, για να τους δώσουν την τελική τους μορφή, σκορπώντας εδώ κι εκεί κομματάκια από το τριμμένο μέταλλο. Τι τέχνη κι αυτή! Έφτανε μόνο να δεις το υπέροχο ασημένιο διάδημα που φορούσε ο άρχοντας στις επίσημες τελετές για να πάρεις μια ιδέα για τα έξοχα έργα τέχνης που έβγαιναν από τα εργαστήρια αυτά.

Η κίνηση συνεχιζόταν και στα ριζά του λόφου, στον όρμο της Κλεισούρας. Εκεί άραζαν τα καράβια που είχαν προορισμό την πόλη στο Καστρί. Οι νησιώτες είναι πάντα νησιώτες. Δεν μπορούν να περιοριστούν στην καλλιέργεια της γης και τις ασχολίες με τα ζώα. Η θάλασσα είναι ο δεύτερος εαυτός τους, το alter ego τους. Με τα καράβια τους αλώνιζαν το Αιγαίο, μεταφέροντας στη Σύρο ό,τι δεν μπορούσαν να έχουν στο νησί σε αφθονία: ηφαιστειακό οψιανό από τη Μήλο, χαλκό και αργυρούχο μόλυβδο από την Κύθνο και το Λαύριο, χαλκό από τη Μικρά Ασία, ξυλεία από την αντικρινή ηπειρωτική στεριά.

Κάτω στον γιαλό ήταν δεμένα τα μεγάλα καράβια με τα πενήντα κουπιά. Κόσμος πήγαινε κι ερχόταν. Οι ναύτες ξεφόρτωναν τα αγαθά που είχαν φτάσει από μέρη μακρινά. Για να τ’ αποκτήσουν, οι έμποροι είχαν δώσει σε αντάλλαγμα λεπτά αγγεία από ζωγραφισμένο πηλό, κοσμήματα φτιαγμένα από κοχύλια της θάλασσας, εργαλεία και όπλα από χαλκό. Είχαν δώσει κι ένα άλλο πολύτιμο αγαθό, που μόνο οι νησιώτες μπορούσαν να κατέχουν: είχαν δώσει αλάτι. Για να το πλάσουν σε μια συγκεκριμένη στερεή μορφή, χρησιμοποιούσαν εκείνα τα περίεργα τηγάνια με τα αβαθή χείλη. Εκεί έβαζαν το θαλασσινό νερό και το άφηναν στον ήλιο για να εξατμιστεί. Κατόπιν πίεζαν το αλάτι για να γίνει ένας συμπαγής και πυκνός πεπλατυσμένος δίσκος. Αυτό ήταν το νόμισμα που χρησιμοποιούσαν για να πληρώνουν τους τεχνίτες τους και τους εμπόρους με τους οποίους συναλλάσσονταν. Απίστευτο για μια τόσο μακρινή εποχή, αλλά αληθινό!

Εκείνη την ώρα, κάτω στο λιμάνι ένα καράβι ήταν έτοιμο ν’ αποπλεύσει. Οι ναύτες είχαν ήδη πάρει τις θέσεις τους στα κουπιά και ο πηδαλιούχος τη δική του πίσω στην πρύμνη, δίπλα στην καρίνα που είχε τη μορφή ψαριού. Μαζί του είχε δύο όργανα σε σχήμα τηγανιού, όμοια μ’ εκείνα που χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν το αλάτι. Μόνο που αυτά είχαν όλη την εξωτερική τους επιφάνεια καλυμμένη με μια πολύ προσεγμένη διακόσμηση. Στο ένα, ένα καράβι σαν κι αυτό που κυβερνούσε έπλεε μέσα σε μια θάλασσα από σπείρες και ομόκεντρους κύκλους. Στο άλλο, ένας ακτινωτός δίσκος όμοιος με ήλιο είχε γύρω του μικρές τριγωνικές εγκοπές γεμισμένες με λεπτό άσπρο χώμα. Κάθε τρεις και λίγο, ο πηδαλιούχος τα μελετούσε κι έκανε τις μετρήσεις του, υπολογίζοντας την πορεία που είχε να διανύσει για να φτάσει ασφαλής στον προορισμό του.

Η μέρα έφτανε στο τέλος της. Οι εργασίες της καθημερινότητας είχαν ολοκληρωθεί και ο κόσμος μαζευόταν σιγά-σιγά μέσα στην πόλη. Πλησίαζε η ώρα για να ευχαριστήσουν τη Μεγάλη Μητέρα Θεά της φύσης για τις ευλογίες που τους είχε χαρίσει απλόχερα. Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στο μεγάλο προαύλιο μπροστά από την κατοικία του άρχοντα, κοντά στον βόρειο πύργο του τείχους. Μέσα σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα, όλοι μαζί με πρώτο τον άρχοντα-αρχιερέα, που φορούσε την επίσημη ενδυμασία του και το λαμπρό ασημένιο διάδημα με τη συμβολική διακόσμηση στο κεφάλι, έψαλαν ύμνους προς τιμήν της θεάς και της πρόσφεραν θυσία.

Ο καιρός περνούσε και η νησιωτική πολιτεία μεγάλωνε και πλούτιζε. Κάποτε όμως τα πράγματα άλλαξαν. Μια περίεργη ατμόσφαιρα πλανιόταν στον αέρα, ένα αίσθημα ανασφάλειας και αβεβαιότητας για το μέλλον. Οι νησιώτες αποφάσισαν να ενισχύσουν τα τείχη τους. Μάζεψαν χοντρά βότσαλα και τα στοίβαξαν μέσα στα δωμάτια των κυκλικών πύργων, αλλά και ανάμεσα στα δύο τείχη της πόλης. Αν τα πράγματα πήγαιναν πολύ άσχημα, αυτά θα ήταν τα όπλα τους για ν’ απωθήσουν τον εχθρό. Παράλληλα, στοίβαξαν τρόφιμα και νερό στην πιο ψηλή κορυφή του λόφου. Αν ο εχθρός έφτανε μέχρις εκεί, τότε θα σήμαινε ότι η πόλη είχε πια κυριευτεί.

Η αβεβαιότητα παρατεινόταν. Οι ειδήσεις ότι εχθρικά και πειρατικά καράβια κατέκλυζαν όλο και πιο συχνά το Αιγαίο έκανε τους νησιώτες όλο και πιο ανήσυχους. Από την άλλη, οι εμπορικές αγορές με τις οποίες συναλλάσσονταν έκλειναν η μία μετά την άλλη. Τα έσοδά τους μειώνονταν με σταθερά αυξανόμενο ρυθμό και δεν μπορούσαν πλέον να καλύψουν τις ανάγκες τους. Έπρεπε να βρουν μια λύση.

Έτσι, το πήραν απόφαση. Θα εγκατέλειπαν την πόλη τους και θ’ αναζητούσαν την τύχη τους σε μιαν άλλη, πιο πλούσια χώρα. Ήξεραν ότι πέρα στα νότια απλωνόταν ένα μεγάλο νησί με εύφορη γη και καλά λιμάνια. Τους ήξεραν τους κατοίκους του. Συχνά είχαν ανταλλάξει προϊόντα και πολύτιμα αγαθά και οι σχέσεις τους ήταν ανέκαθεν εξαιρετικές. Το πήραν λοιπόν απόφαση, αν και με βαριά καρδιά, γιατί την αγαπούσαν την πόλη τους. Δεν είχαν όμως άλλη επιλογή.

Έτσι, μια φωτεινή καλοκαιρινή μέρα, μάζεψαν όλα τα πολύτιμα αγαθά τους, αφήνοντας πίσω μονάχα τα κοινά σκεύη που χρησιμοποιούσαν κάθε μέρα, για να μαγειρεύουν και να τρώνε. Πιατικά ή κούπες που είχαν σπάσει, αλλά που άλλοτε τα είχαν επιδιορθώσει χρησιμοποιώντας μολύβδινα ελάσματα. Φόρτωσαν τα καράβια τους με προμήθειες, επιβιβάστηκαν οι ίδιοι με τις οικογένειές τους κι έφυγαν για τον νότο. Προς την Κρήτη. Έτσι απλά και ειρηνικά…

Και το Καστρί; Τι απέγινε αυτή η άλλοτε κραταιά πόλη; Ο χρόνος επέδρασε καταλυτικός στα τείχη και τα σπίτια. Οι τοίχοι τους κατέρρευσαν αργά αλλά σταθερά. Κανείς δεν ήρθε να τους επισκευάσει και να ζήσει σε αυτό το κατσάβραχο. Και γιατί άλλωστε; Ο τόπος ξεχάστηκε. Πέρασε στη συλλογική μνήμη ως χαλάσματα, χάλαρα έρημα και σκότεινα. Ίσως το πνεύμα των παλαιών κατοίκων του να στοίχειωσε το Καστρί και να έδιωξε μακριά ακόμα και αυτούς που τόλμησαν να φτάσουν ως την αγαπημένη πατρίδα που αναγκάστηκαν ν’ αφήσουν. Ποιος ξέρει;

Συνοδοιπορία αγάπης

Χριστουγεννιάτικη επίσκεψη του Μητροπολίτη Σύρου, κ.κ. Δωρόθεου Β’ και του Καθολικού Επισκόπου, κ.κ. Πέτρου Στεφάνου στα τρία γηροκομεία και στο νοσοκομείο του νησιού.

Οδοιπορικό αγάπης πραγματοποίησαν σήμερα το πρωί στα τρία γηροκομεία, Γηροκομείο των Αδελφών του Ελέους, το Γηροκομείο του Αγίου Παντελεήμονος και το Γηροκομείο του Αγίου Ιωάννου Ταλάντων, καθώς και στο νοσοκομείο της Σύρου, πραγματοποίησαν οι Ιεράρχες των Εκκλησιών του νησιού, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. Δωρόθεος Β΄, και ο Καθολικός Μητροπολίτης, κ.κ Πέτρος Στεφάνου.

Τόσο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, όσο και ο Καθολικός Επίσκοπος μοίρασαν ευχές και δώρα στους ηλικιωμένους, ενώ ευχήθηκαν ταχεία ανάρρωση στους νοσηλευόμενους του νοσοκομείου.

Η Συνέχεια εδώ

Πηγη syrostoday.gr


Συνέχεια ανάγνωσης Συνοδοιπορία αγάπης

Πρόσωπο Με Πρόσωπο Χριστούγεννα 2018 Σταμάτιος Αγάς

ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΕΡΕΥΝΑ, ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ…

Η Εκπομπή Πρόσωπο με Πρόσωπο είναι μια πρώτη απόπειρα οπτικοποίησης καταγραφής και ανάλυσης και ευελπιστεί να σας βοηθήσει να κάνετε ένα ωραίο ταξίδι στην ιστορία της όμορφης και λαμπερής, της αρχοντικής και ξακουστής Σύρου, από την Προϊστορική εποχή μέχρι τον 21ο μ.Χ αι. Στη συντροφιά μας θα προσπαθήσουμε να έχουμε αρχαιολόγους, ιστορικούς, καθηγητές, δασκάλους, συγγραφείς, ποιητές, λογοτέχνες, ζωγράφους, μουσικούς, τεχνίτες, εργάτες κ.α ανθρώπους του πνεύματος αλλά και απλούς ανθρώπους. Ο στόχος μας είναι να σας παρουσιάσουμε την  ιστορία της Σύρου, στηριζόμενοι κυρίως σε γραπτές και προφορικές πηγές, χρησιμοποιώντας παράλληλα φωτογραφίες, βίντεο, χάρτες, διαγράμματα και άλλα υποστηρικτικά μέσα. Σε αυτή τη γοητευτική περιπλάνηση στο χρόνο έχουμε πολλά να μάθουμε, να ερευνήσουμε, να ανακαλύψουμε και κυρίως πολλά να σκεφτούμε… Ας απολαύσουμε λοιπόν όλοι μας το ταξίδι και την περιήγηση.

Σας ευχόμαστε καλό ταξίδι στον κόσμο της ιστορίας της Σύρου!

Η Σύρος πενθεί τον Χρήστο Δαλέζιο

Σαν κεραυνός έπεσε στην Σύρο η είδηση του θανάτου του Χρήστου Δαλέζιου. Τις πρώτες ώρες ανήμερα της ονομαστικής του εορτής άφησε την τελευταία του πνοή ο γνωστός στην Συριανή κοινωνία Χρήστος Δαλέζιος συνταξιούχος Δημοτικός Υπάλληλος στην υπηρεσία Ύδρευσης του Δήμου Άνω Σύρου και στην συνέχεια του ενιαίου Δήμου Σύρου Ερμούπολης.

Ο 58χρονος νοσηλευόταν εδώ και λίγες μέρες στο Αττικό Νοσοκομείο της Πρωτεύουσας όταν επέστρεψε από την Άνδρο αισθανόμενος ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την υγεία του και γι αυτό κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει αυτήν την κατάληξη.

Ο Χρήστος Δαλέζιος ήταν από τους πρώτους Συριανούς που ασχολήθηκαν με τις πολεμικές τέχνες και μαζί με τον Βαγγέλη Δαμίγο λειτούργησαν το 1984 την Κορεάτικη Σχολή πολεμικών Τεχνών ΤANG SOO DO SOO BAHK DO (Control System) και το 1994 πήρε την μαύρη ζώνη.

Ήταν σπουδαίος αθλητής και δάσκαλος με πολλές διακρίσεις σε Πανελλήνιους και Πανευρωπαϊκούς αγώνες και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αμερικής το 1997.

Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου στις 4 το απόγευμα.

 

Πηγη sportcyclades24.gr

Ζωντανή Μετάδοσή Απο Τον Ι.Ν Της Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος Στην Ερμούπολη

Στιγμές Από Τον Πεζόδρομο Της Θυμάτων Σπερχειού – Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη Παραμονή Χριστουγέννων

»Δυστυχώς πλέον τις ημέρες των Χριστουγέννων δεν μιλάμε για τον Χριστό’

Ευχές του Δημάρχου Σύρου – Ερμούπολης για Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά

«Ας πορευθούμε με πίστη, αγάπη και ταπείνωση, ο καθένας μας, προς τη μυστική, την προσωπική μας Βηθλεέμ»

Πηγη syrostoday.gr

Το Κάστρο τ’ Απαλίρου στη Νάξο

Screenshot_2018-11-22 Μανόλης Λυκουρόπουλος

Ένα αφιέρωμα στο Βυζαντινό Κάστρο του Απαλίρου της Νάξου. Ένα υπέροχο μνημείο, που γνωρίζουν λίγοι και ακόμα λιγότεροι έχουν επισκεφθεί. Το Κάστρο αποτελούσε μια οργανωμένη πόλη, που έσφυζε από ζωή πριν από 13 αιώνες και ήταν το ισχυρότερο κάστρο του νησιού για τουλάχιστον 5 αιώνες.

Πηγη Μανώλης Λυκουρόπουλος

Η Αγέλαστη Πολιτεία και τα Καλικαντανάκια

Η Αγέλαστη Πολιτεία και τα Καλικαντανάκια from syrostoday on Vimeo]

Πηγη: syrostoday.gr

Μουσική Και Πνευματική Εκδήλωση Στον Ιερό Ναό Του Αγίου Νικολάου, Πολιούχου Ερμουπολέως Σύρου

Μεγαλοπρεπής ο εορτασμός του πολιούχου της Σύρου, Αγίου Νικολάου

Τον Άγιο των ναυτικών και πολιούχο της Άγιο Νικόλαο τίμησε σήμερα το πρωί, το νησί της Σύρου.

Τον Άγιο των ναυτικών και πολιούχο της Άγιο Νικόλαο τίμησε σήμερα το πρωί, το νησί της Σύρου. Στο πλαίσιο του εορτασμού τελέστηκε η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου κ. Δωροθέου Β’ και του ιερού κλήρου του νησιού.

Στον εορτασμό συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, o Καθολικός Επίσκοπος Σύρου π. Πέτρος Στεφάνου, ο Βουλευτής Κυκλάδων της ΝΔ, Γιάννης Βρούτσης, ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος, ο Αντιπεριφερειάρχης Κυκλάδων, Γιώργος Λεονταρίτης, ο Δήμαρχος Σύρου – Ερμούπολης, Γιώργος Μαραγκός, εκπρόσωποι των τοπικών και πολιτικών αρχών, των στρατιωτικών αρχών, των σωμάτων ασφαλείας και πλήθος πιστών, οι οποίοι παρ’ το τσουχτερό κρύο, είχαν κατακλύσει τον Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου, αλλά και τους δρόμους της Ερμούπολης.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε πάνδημη Λιτανεία της ιεράς Εικόνος και του αποτμήματος εκ των τιμίων Λειψάνων του Αγίου Νικολάου, κατά την οποία αναπέμφθηκαν δεήσεις στην Πλατεία Μιαούλη υπέρ των ναυτιλλομένων και των εργαζομένων στη θάλασσα εγκαταστάσεις, ενώ στη συνέχεια και στην Πλατεία Κανάρη υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των εν θαλάσση πνιγέντων και ναυαγίω τελειωθέντων πατέρων και αδελφών μας.

Ακολούθησε ρίψη στεφάνων στη μνήμη των ναυτικών που χάθηκαν ταξιδεύοντας στα πελάγη και τους ωκεανούς της οικουμένης.

Τιμές απέδωσαν επίσης πλοία του Λιμενικού Σώματος, τα σκάφη των αλιέων, του Ναυτικού Ομίλου Σύρου, καθώς και το πλοίο «Blue Star Paros”.

Περισσότερες φωτογραφίες  στο  syrostoday.gr.

 

Πηγη syrostoday.gr

Άγιος Νικόλαος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Νικόλαος ο θαυματουργός
St Nicholas Icon Sinai 13th century.jpg
Εικόνα του Αγίου Νικολάου από τη Μονή Σινά (13ος αιώνας).
Υπερασπιστής της Ορθοδοξίας, Θαυματουργός, Άγιος Ιεράρχης, Αρχιεπίσκοπος Μύρων
Γέννηση 15 Μαρτίου 270[1]
Πάταρα Λυκίας, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Κοίμηση 6 Δεκεμβρίου 343
Μύρα, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Τιμάται από Καθολικισμό, Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, Αγγλικανισμό, Ανατολική Ορθοδοξία, Βαπτιστές, Καλβινισμό, Λουθηρανισμό, Μεθοδισμό, Πρεσβυτεριανισμό
Μείζον ιερό Βασιλική Αγίου Νικολάου, Μπάρι, Ιταλία
Εορτασμός 6 Δεκεμβρίου [Π.Η. 19 Δεκεμβρίου] (κύρια γιορτη)
9 Μαΐου [Π.Η. 22 Μαΐου] (αποκομιδή λειψάνων)
Σύμβολα Άμφιο επισκόπου. Στον Ανατολικό Χριστιανισμό ωμοφόριο και στο χέρι το Ευαγγέλιο. Κάποιες φορές με τον Χριστό στον ένα ώμο και τη Θεοτόκο στον άλλο, κρατώντας ωμοφόριο.
Προστάτης Παιδιά, βαρελοποιοί, ναυτικοί, ψαράδες, έμποροι, εκφωνητές, οι κακώς κατηγορούμενοι, μεταμελημένοι κλέφτες, ζυθοποιοί, τοξότες, Ελληνικό Ναυτικό.
Πολιούχος Χώρες: Ελλάδα, Ρωσία, Δουκάτο της Λωρραίνης. Πόλεις: Αλεξανδρούπολη, Βόλος, Γαλαξίδι, Δελφοί, Ερμούπολη, Κοζάνη, Κως, Νέα Αλικαρνασσός, Οινούσσες, Παλαιά Επίδαυρος Αργολίδας, Πολύγυρος, Πάργα, Σητεία κ.α. Αμπερντίν, Άμστερνταμ, Γκάλγουεϊ, Λίβερπουλ, Λορένη, Μόσχα, Μπάρι. Kαρυστος

Ο Άγιος Νικόλαος (15 Μαρτίου 2706 Δεκεμβρίου 343) είναι άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης, αλλά και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.Έζησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. στα Μύρα της Λυκίας, γι’ αυτό και αναφέρεται και ως Νικόλαος των Μύρων ή Νικόλαος του Μπάρι στη Δύση, καθώς στο Μπάρι βρίσκονται τα λείψανα του.

Η ζωή του

Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από Έλληνες γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έτυχε επιμελημένης μόρφωσης. Όμως, σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Από πολύ νωρίς είχε αφιερωθεί στα Θεία, μετά την μετάβασή του στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και τον Πανάγιο Τάφο. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του χειροτονήθηκε ιερέας. Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο κι έγινε ηγούμενος της Μονής Σιών στα Μύρα της Λυκίας. Όταν απεβίωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, οι επίσκοποι, δια θεϊκής αποκαλύψεως, αναγόρευσαν Αρχιεπίσκοπο τον Νικόλαο.

Από την θέση αυτή ανέπτυξε έντονη δράση και επεξέτεινε τους αγώνες του για την προστασία των φτωχών και των απόρων ιδρύοντας νοσοκομεία και διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Προικισμένος με υψηλό χριστιανικό φρόνημα, θάρρος και ζωτικότητα εμψύχωνε τους διωκόμενους (από τους Ρωμαίους) χριστιανούς, διωκόμενος και εξοριζόμενος και ο ίδιος για τη στάση του αυτή.

Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού υπέστη βασανιστήρια. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας και έσωσε πολλούς ανθρώπους, και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά τον θάνατο του.

Αναφέρονται πλείστα θαύματα του αγίου όπως η απελευθέρωση των τριών στρατηλατών, θεραπείες νοσούντων και αποκαταστάσεις φτωχών.

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος

Το 325 μ.Χ έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας, και καταπολέμησε τις διδασκαλίες του Αρείου. Λέγεται ότι κατά τη Σύνοδο χαστούκισε τον Άρειο και ο Μέγας Κωνσταντίνος τον φυλάκισε. Όταν επέστρεψε από τη Σύνοδο, συνέχισε το ποιμαντικό του έργο μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Ο θάνατος του

Ο άγιος Νικόλαος απεδήμησε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 343. Μετά τον θάνατο του ονομάστηκε «μυροβλύτης», καθώς σύμφωνα με την παράδοση της χριστιανικής

 

θρησκείας, τα λείψανά του άρχισαν να αναβλύζουν  άγιο μύρο, όπως και άλλων αγίων. Τα λείψανά του διατηρήθηκαν στα Μύρα της Λυκίας έως και τον ενδέκατο αιώνα, όπου το 1087 κάποιοι ναύτες τα αφαίρεσαν και τα μετέφεραν στην Ιταλία, στην πόλη Μπάρι, όπου τοποθετήθηκαν στο Ναό του Αγίου Στεφάνου. Λέγεται ότι κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας άρχισε να αναβλύζει τόσο πολύ μύρο από τα ιερά λείψανα, που οι πιστοί το μάζευαν σε δοχεία για θεραπεία από διάφορες αρρώστιες, ενώ αρκετοί λιποθυμούσαν από την ευωδία του μύρου αυτού.

Η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Υμνολογία

Ο Άγιος Νικόλαος, φορητή εικόνα του 15ου αιώνα, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Απολυτίκιο Αγίου Νικολάου (ήχος δ΄)
«Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος,
ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου,
ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια·
διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά,
τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια.
Πάτερ ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κοντάκιο Αγίου Νικολάου (ήχος γ΄)
«Εν τοις Μύροις Άγιε, ιερουργός ενεδείχθης,
του Χριστού γαρ όσιε, το ευαγγέλιο πληρώσας,
έθηκας την ψυχήν σου υπέρ λαού σου,
έσωσας τους αθώους εκ του θανάτου,
δια τούτο ηγιάσθης,
ως μέγας μύστης του Θεού της χάριτος«.
Μεγαλυνάριο του Αγίου Νικολάου
«Μύρων ιεράρχης προχειρισθείς
μυριπνόοις έργοις κατεμύρισας
αληθώς Μύρων επαρχίαν,
διό και μύρα βλύζειν,
Νικόλαε τρισμάκαρ,
όντως ηξίωσαι.

Εξέταση λειψάνων και ανάπλαση προσώπου

Άγιος Νικόλαος, τέλη 18ου αι. Ο άγιος κρατά Ευαγγέλιο στο οποίο διακρίνονται τα κλείστρα και οι διακοσμημένες ακμές. Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα.

Ο νέος τάφος του αγίου Νικολάου στο Μπάρι ανοίχτηκε τη νύχτα της 5ης προς την 6η Μαΐου του 1953, επειδή έπρεπε να γίνουν αναστηλωτικά και αναπαλαιωτικά έργα στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου. Με την ευκαιρία αυτή έγινε αναγνωριστικός έλεγχος και καταμέτρηση των οστών που βρέθηκαν στον τάφο από τον καθηγητή της Ανατομίας του Πανεπιστημίου του Μπάρι Luigi Martino, με τη βοήθεια του Δρ. Venezia Luigi. Μετά, τα λείψανα τοποθετήθηκαν σε γυάλινη κάψα και τέθηκαν σε προσκύνημα στη Βασιλική του Αγίου.

Το 1957, ο ίδιος καθηγητής, με τον ίδιο βοηθό πραγματοποίησαν μια δεύτερη εξέταση των λειψάνων, τα οποία αμέσως μετά τοποθετήθηκαν στη σαρκοφάγο από όπου τα είχαν βγάλει αρχικά. Επρόκειτο για μια «ανατομική ανθρωπολογική μελέτη, που απέβλεπε στον προσδιορισμό και την αποτύπωση της εικόνας και των χαρακτηριστικών των οστών και κυρίως στην ανασύνθεση της φυσικής εμφάνισης ή ακόμη και της εικονογραφικής μορφής του ατόμου, στο όποιο ανήκαν τα υπό εξέταση οστικά λείψανα».[2]

Η εξέταση απέδειξε ότι πολλά τμήματα των οστών έλειπαν, και ότι η κάρα είχε διατηρηθεί καλύτερα από τα υπόλοιπα. Παράλληλα, όταν ανοίχτηκε ή σαρκοφάγος, τα οστά βρέθηκαν βουτηγμένα σ’ ένα υγρό διαυγές, άχρωμο και άοσμο, σαν νερό που βγαίνει από βράχο. Όσα οστά βρίσκονταν πάνω από τη στάθμη του υγρού, που έφτανε στα 2-3 εκ. μ. από τον πυθμένα της σαρκοφάγου, ήταν υγρά όπως και τα εσωτερικά τοιχώματα της. Επίσης από αυτό το υγρό ήταν γεμάτες οι μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστών. Η εξέταση του υγρού στα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι έδειξε ότι επρόκειτο για νερό καθαρό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς. Οι ρωμαιοκαθολικοί του έχουν δώσει τη χαρακτηριστική ονομασία «Manna». Τα σχετικά Αγιολογικά κείμενα αναφέρουν ότι και όταν οι ναυτικοί από το Μπάρι έσπασαν την πλάκα, του τάφου του Αγίου στα Μύρα, για να πάρουν τα λείψανα, τα βρήκαν μέσα σε «Θείο μύρο», (άλλοι γράφουν Sanctus liguor ή oleum). Σύμφωνα με τον ερευνητή καθηγητή, η ύπαρξη του υγρού αυτού στη σαρκοφάγο επέδρασε ευεργετικά στην καλύτερη συντήρηση των οστών όλους αυτούς τους αιώνες που πέρασαν. Η μελέτη των οστών έδειξε ότι ο κάτοχός τους έπασχε από αρθρίτιδα και διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση. Θεωρείται ότι αυτά πρέπει να κληροδοτήθηκαν στον Άγιο από κάποια υγρή φυλακή, όπου θα πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία, όπως μαρτυρούν τα σχετικά αγιολογικά κείμενα. Ο ίδιος καθηγητής εκτέλεσε ανάπλαση της μορφής του αγίου Νικολάου με βάση τα οστά της κάρας του, και το αποτέλεσμα έμοιαζε με τη μορφή του αγίου όπως εικονίζεται στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Ισιδώρου της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου Βενετίας.[2]

Προστάτης ναυτικών – Λαογραφία

Τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου στον βυζαντινό Ναό του Αγίου Νικολάου του Ορφανού Θεσσαλονίκης.

Ο Άγιος Νικόλαος θεωρείται ο κατ’ εξοχήν προστάτης των Ναυτικών καθώς και του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος, γιατί στον βίο του αναφέρονται θαύματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα. Για το λόγο αυτό, όλα τα πλοία του πολεμικού ναυτικού, καθώς και όλα τα εμπορικά, φέρουν την εικόνα του [1]. Επίσης θεωρείται και προστάτης της πόλης του Αγίου Νικολάου Κρήτης όπου τιμάται με την ημέρα που εορτάζεται (6 Δεκεμβρίου) ως επίσημη αργία σε όλη την πόλη. Παρεκκλήσια που φέρονται επί πλοίων είναι αφιερωμένα στον Άγιο Νικόλαο, όπως και εκείνο στο ιστορικό Θ/Κ Γ. Αβέρωφ. Επίσης πολλά πλεούμενα παίρνουν το όνομά του και ως προστάτης των ναυτικών αναφέρεται και σε πολλά νησιώτικα τραγούδια.

  • Η ημέρα τιμής του Αγίου Νικολάου είναι επίσημη αργία σε όλα τα ελληνικά πλοία, λιμένες, Υπηρεσίες λιμένων και ναυτιλιακές εταιρείες. Επίσημη επίσης αργία είναι για το Πολεμικό Ναυτικό, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και το Λιμενικό Σώμα.

Είναι σκόπιμο να ειπωθεί πως στην Αρχαία Ελλάδα ο Ποσειδών, ο Θεός του υγρού στοιχείου εορταζόταν στις 18 Δεκεμβρίου (όπως ο άγιος Νικόλαος στο παλαιό ημερολόγιο της εκκλησιαστικής παράδοσης, βλ. ημερομηνία γέννησης). Είναι επομένως προφανές ότι η παράδοση των εορτών του Ποσειδώνα που σχετίζονται με τη θάλασσα και τους ναυτικούς έχει περάσει μέσα στους αιώνες και έχει αναδειχθεί ως χριστιανική εορτή προς τιμήν ενός αγίου της εκκλησίας ο οποίος είναι προστάτης των ναυτικών και συνέχεται με τη θάλασσα.

Άγιος Νικόλαος και Άγιος Βασίλης (Santa Claus)

Άγαλμα του Αγίου Νικολάου (Σιντερκλαας) στην Ολλανδία.

Κατα την παράδοση, ο Νικόλαος υπήρξε προστάτης των φτωχών, ενώ έδινε και δώρα σε παιδιά και απόρους, συνήθως στα κρυφά, χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά του. Για αυτό στη Δύση η γιορτή του Αγίου Νικολάου, που λέγεται Santa Claus (σύντμηση του Santa Nicolaus), συνδέεται με τα Χριστούγεννα και με την ανταλλαγή δώρων που γίνεται τότε.

Στην Ελλάδα ταυτίζεται η μορφή του Άγιου Βασίλη (Santa Claus) που φοράει κόκκινα ρούχα και έχει λευκή γενειάδα, με τον Μέγα Βασίλειο, κυρίως για λόγους εορτολογίας της Ορθόδοξης εκκλησίας, στην ουσία όμως ο συμβολισμός αναφέρεται στον Άγιο Νικόλαο και περιέχει στοιχεία από παγανιστικές, προχριστιανικές δοξασίες για τον «πατέρα του χιονιού» κτλ.

Έκθεση Εργαστηριού Χειροτεχνίας Ζαχαροπλαστικής Η Σοφία Της Παράδοσης

Παζάρι Της Κάριτας Σύρου

Μεθαύριο Πέμπτη 29-11-2018 & Ώρες 9πμ – 6μμ ξεκινάει το Χριστουγεννιάτικο ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΚΑΡΙΤΑΣ ΣΥΡΟΥ. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να προμηθευτείτε χρήσιμα πράγματα που σας λείπουν και να βοηθήσετε το ανθρωπιστικό έργο της ΚΑΡΙΤΑΣ, η οποία δίνει

φωτεινά παραδείγματα αλληλεγγύης προς τους αδύναμους οικονομικά συνανθρώπους μας…Δείτε με τη δική μου ματιά την ελκυστική πραμάτειά της…

Πηγη Μπάμπης Κουλούρας

Ιστορία και Πολιτισμός στις Κυκλάδες

Το όνομα «Κυκλάδες» αναφέρεται στα νησιά που σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω από το ιερό νησί της Δήλου στο Αιγαίο Πέλαγος. Η ελληνική μυθολογία αναφέρει ότι οι Κυκλάδες είναι δημιούργημα του Ποσειδώνα, ο οποίος μεταμόρφωσε σε νησίδες τις νύμφες Κυκλάδες, όταν αυτές προκάλεσαν την οργή του. Ο Κυκλαδικός πολιτισμός άνθισε κατά την 3η χιλιετία π.Χ. κυρίως χάρη στη στρατηγική γεωγραφική θέση του συμπλέγματος των νησιών αλλά και του ορυκτού τους πλούτου. Το κάθε ένα από τα 24 νησιά παρουσιάζει ιδιαίτερα στοιχεία και τη δική του ομορφιά, ωστόσο όλα τους χαρακτηρίζονται από τη γοητευτική συνύπαρξη του λευκού και του μπλε στην κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, τις αμέτρητες αμμουδιές, τα βραχώδη τοπία, τους παραδοσιακούς οικισμούς, τον καταγάλανο ουρανό, το βαθύ μπλε του Αιγαίου και τον άνεμο και το εκτυφλωτικό φως του ήλιου.

Πηγη Επιμελητήριο Κυκλάδων

Παναγία Γιαλλούς και Άγιος Σώζων Γιαλλούς

Screenshot_2018-11-22 Μανόλης Λυκουρόπουλος

Παναγία Γιαλλούς και Άγιος Σώζων Γιαλλούς Δύο βυζαντινοί ναοί στη νοτιοδυτική Νάξο, με ιστορία 8 αιώνων.

Πηγη Μανώλης Λυκουρόπουλος

1ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ»

Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ ΔΥΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ

Ημερομηνίες συνεδρίου: 7-9 Ιουνίου 2019


Στις αρχές του 16ου αιώνα, ο Baltassare Castiglione, στο έργο του ‘’Ο Αυλικός’’, συστήνει, μεταξύ άλλων, στους Ιταλούς της εποχής του που θέλουν να προωθηθούν σε υψηλές διοικητικές θέσεις, τη μελέτη των Ελληνικών. Ένα και μισό αιώνα πριν, το Φλωρεντινό Σπουδαστήριο είχε ήδη προσκαλέσει το Βυζαντινό διπλωμάτη και λόγιο Μανουήλ Χρυσολωρά για να διδάξει στην πρωτεύουσα της Τοσκάνης “grammaticam et litterasgraecas” και μας είναι, επίσης, γνωστή η καθοριστική επιρροή του Γεώργιου Γεμιστού ή Πλήθωνα στη συγκρότηση της “Accademia Neoplatonica” από τον Cosimo των Μεδίκων.

Η αναφορά στην αρχαία Ελληνική παιδεία και τον πολιτισμό διατρέχει, βέβαια, όλη την “Αναγέννηση”. Είναι, άλλωστε, υπεύθυνη η συσχέτιση με την αρχαιότητα για την έμπνευση και χρήση αυτού του ιστορικού χαρακτηρισμού, της ‘’νέας γέννησης’’ των αρχαίων χρόνων, ως άν αυτά να επιστρέφουν, προκειμένου να προσφέρουν την πολιτιστική τους εύνοια στην Ιταλική -αρχικά- χερσόνησο και στη συνέχεια στο σύνολο του Ευρωπαϊκού χώρου. Αλλά αυτή η τάση επιστροφής, σε πρότερα πολιτιστικά παραδείγματα, δεν περιορίζεται στα γράμματα και τις τέχνες, στον κλασικισμό των εικαστικών αναφορών και των κτηρίων. Συνδέεται, επιπλέον, με τη διάθεση της νεότερης Ευρώπης -ήδη από τους χρόνους της Αναγέννησης- να οικειοποιηθεί το πολιτικό γόητρο, την πολιτική αίγλη των αρχαίων κλασικών πολιτισμών και να στραφεί, στη συνέχεια των καιρών, προς την αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία ως πρώτιστο καταγωγικό πρότυπο του νεότερου Δημοκρατικού Αστικού Πολιτεύματος. Η καταγωγική αυτή προβολή θα εδραιώσει θριαμβικά, κατά την περίοδο του Διαφωτισμού ιδιαίτερα, τη σχέση με τα πολιτιστικά και πολιτικά υποδείγματα της Ελληνικής αρχαιότητας και θα επεκτείνει την επιρροή της- χωρίς σημαντική κάμψη- και στην περίοδο του Ρομαντισμού. Στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της αξεδιάλυτης σχέσης νεότερων Δυτικών Πολιτικών Οραμάτων και Ελληνικής αναφοράς, ο Υπερίων οφείλει να ανατέλλει φωτίζοντας ελεύθερη την Ελληνική γη και η Δημοκρατική Μαριάννα της Γαλλικής Επανάστασης μεταφέρεται εικαστικά από τα Παρισινά οδοφράγματα στην Έξοδο του Μεσολογγίου.

Η κριτική αντίρρηση μπορεί βέβαια να μυκτηρίζει, επισημαίνοντας πως τις αρχαίες πολιτιστικές αναφορές επιχείρησαν, επίσης, να προσεταιριστούν, κατά τη νεότερη ιστορία, τάσεις πολιτικές με χαρακτήρα αυταρχικό- συχνά παγκόσμια καταστροφικό- για την ποιότητα των πολιτικών και κοινωνικών ηθών. Θα απαντήσουμε στην αντίρρηση αυτή, πως οι αρνητικές αυτές προσεγγίσεις δεν υποβαθμίζουν την αξία του αρχικού παραδείγματος, περιγράφουν απλά την ισχύ του και την προσπάθεια ‘’δικαίων τε και αδίκων’’ να προσεταιριστούν το κύρος του. Θα απαντήσουμε επίσης πως σε αυτήν ακριβώς την περίοδο κρίσης που διανύουμε, περίοδο κρίσης για τη χώρα και τον δυτικό κόσμο ευρύτερα, η υπόμνηση του καταγωγικού παραδείγματος υποδεικνύει απαιτήσεις πολιτιστικής και πολιτικής επαναξιολόγησης και βέβαια κριτικής αποτίμησης. Προς αυτήν ακριβώς την επαναξιολόγηση και κριτική αποτίμηση στρέφεται το 1ο Διεθνές Συνέδριο ‘’Φερεκύδης’’, με θέμα ‘’Ο νεότερος Δυτικός Πολιτισμός και οι Ελληνικές Αναφορές του’’. Αυτήν την επαναξιολόγηση και αποτίμηση υποδεικνύει επιλέγοντας ως τόπο διεξαγωγής του την εμβληματική Ερμούπολη, πόλη αρχικής ανάδυσης των νεότερων αστικών ηθών της χώρας, μετά την απελευθέρωση του Ελληνικού κράτους, πόλη συγκροτημένη με την υποδειγματική-για τα ήθη αυτά- συμβολή του νεοκλασικισμού.


Το συνέδριο τελεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας και θα περιλαμβάνει 3 διακεκριμένες ενότητες με τις ακόλουθες θεματικές:

1 – Η νεότερη Δυτική πολιτική συγκρότηση και η Ελληνική Συμβολή

1.1 – Αρχαία Ελληνικά δημοκρατικά πρότυπα και νεότερη Δυτική πολιτική συγκρότηση. 1.2 – Η συνολική επίδραση των αρχαίων αναφορών στα κοινωνικά Δυτικά ήθη. 1.3 – Τα εποπτικά και αισθητικά εμβλήματα του νεότερου δυτικού πολιτικού Λόγου: Η συγκρότηση του Αναγεννησιακού κλασικισμού και η νεοκλασική συνεισφορά στο πνεύμα του Διαφωτισμού. 1.4 – Νεότερος Δυτικός πολιτισμός και η Ελληνική συμβολή: Θετικοί συσχετισμοί και στρεβλώσεις.

2 – Το Ελληνικό πρότυπο στην νεότερη ιστορία της αισθητικής, των τεχνών και της αρχιτεκτονικής

2.1 – Η αναφορά στα αρχαία Ελληνικά αρχιτεκτονικά και τοπιακά παραδείγματα. 2.2 – Θεματικές, παραστατικές και τέχνες του λόγου. 2.3 – Σύζευξη πολιτισμών: Αισθητική εντοπιότητα και Ελληνικές αναφορές στην αρχιτεκτονική, το σχεδιασμό και το τοπίο

3 – O Nεότερος Ελληνικός Αστικός Πολιτισμός

3.1 – Τα κύρια χαρακτηριστικά 3.2 – Η Σύρος, τόπος ανάδυσης του αστικού πολιτισμού στη νεότερη Ελλάδα 3.3 – Η μετεπαναστατική Σύρος και η συγκρότηση της νεότερης εμπορικής και ναυτιλιακής της ταυτότητας. Οι οικονομικές συνθήκες και η πολιτική και πολιτιστική της ταυτότητα. 3.4 – Η Ερμούπολη νεότερο ναυτιλιακό κέντρο και η διεθνής της ακτινοβολία. 3.5 – Η Ερμούπολη, πρότυπη νεοκλασική πόλη. 3.6 – Επιστρέφοντας στον χρόνο: Η άνω Σύρος και η διαρκής συσχέτιση του νησιού με την Ευρωπαϊκή Δύση. 3.7 – Ερμούπολη και άνω Σύρος. Δίπολο αρχιτεκτονικής προστασίας.

Το Συνέδριο, θα διεξαχθεί 7-9 Ιουνίου 2019, στη Σύρο, με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων των γραμμάτων, των επιστημών και των τεχνών, οι οποίοι έχουν προσκληθεί ως κεντρικοί ομιλητές.

 

Στοιχεία επικοινωνίας: ferekides.conference@syrosinstitute.eu

 

Πηγη syrosinstitute.eu